සමාවෙයන් මට….

දහසක් බුදුන් බුදු වන හිමිදිරි උදෑසන
පිච්ච මල් සුවඳක් දැනේ දස දෙස හමා යන
ඇඟ මැලි කඩා ගුලි වුන මුත් පොරෝණෙට
උඹේ උණුහුම තරම් දෙයක් කොයිද මට…

විරසක වෙලා තව දවසක් ගෙවී ගියා
දවසක් මුත් කල්පයක් මෙන් දැනුණු නියා
වෙන මලකින් රොන් ගත්තේ මමම නිසා
ආවේ ළඟට සමාවෙයන් කියනු නියා….

අරුමැක්කේ මම දැක්කේ උඹේ නංගා
සිත අස්සේ මම සිටියේ ලොභ හංගා
නාඹර සිතේ තිබු ලොල විසිරුණු හංන්දා
සිරියහනේ වෙර බින්ඳේ ඇය හිංදා …..

කරකාරෙට ගිය දා නුඹ මගේ දෙවැනි මවයි
දුක සැප එකට විඳගත්තේ අපි එකකු නිසයි
යලි සංසාරයේ එකතු වන්නට මගේ පැතුම එයයි
දහස් වරක් සමාවෙයන් මම තවමත් උඹේම තමයි….
෴අනුවා෴

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s